نامه های مامان

  تقدیم به همه دوستای عزیزم که منتظر یه فرشته کوچولو هستن... یکی بودیکی نبود ... یه نی نی بودکه تویه جای خوب توبهشت همیشه تواغوش خدا میخوابید.. هروقت دلش واسه مامانیش تنگ میشد از خدا اجازه میگرفت وفقط ازتواسمونها به مامانیش نگاه میکرد گاهی دلش واسه بی تابی مامانیش میسوخت  اخه مامان نی نی کوچولو خیلی تنها وغصه داربود  خیلی وقتاگریه میکرد... یه وقتایی هم خدا به نی نی کوچولواجازه میدادبره توخواب مامانی تاصبح تو اغوش مامانی باشه... یه شب مامانی نی نی کوچولوبه خاطرگریه های زیادحالش بدمیشه  وقتی نی نی ازتواسمونها حال مامانیشودید دلش شکست وشروع کردبه گریه کردن.. نی نی کوچولواینقدگریه کرد که همه توبهشت د...

    در جواب ِ دخترم که پرسيد: چرا مرا به دنيا آوردي؟ زيرا سال‌هاي جنگ بود و من نيازمند ِ عشق بودم براي چشيدن ِطعم آرامش . زيرا بالاي سي سال داشتم و مي ترسيدم از پژمردن پيش از شکفتن و غنچه دادن . زيرا طلاق واژه اي ست تنها براي مرد و زن نه براي مادر و فرزند . زيرا تو هرگز نمي‌تواني بگويي: مادر ِ سابق ِ من حتي وقتي جنازه‌ام را تشييع مي کني. و هيج چيز، هيچ چيز در اين دنيا نمي تواند ميان ِ مادر و فرزند جدايي افکند نفرت يا مرگ حتي. و تو بيزاري از من زيرا تو را به دنيا آورد ه ام تنها به خاطر ِ ترسم از تنها ماندن و هرگز مرا نخواهي بخشيد تا زماني که خود فرزندي به دنيا آوري ناتوان از تاب آوردن ِ ...

روز قسمت بود. خدا هستی را قسمت میکرد، خدا گفت:سهمتان را از هستی طلب کنید. زیرا خدا بسیار بخشنده است. هر که آمد چیزی خواست،  یکی بالی برای پریدن و دیگرپایی برای دویدن،  یکی جثه ای بزرگ و . . . یکی دریا و دیگری آسمان را انتخاب کرد. در این میان کرمی کوچک جلو آمد و به خدا گفت: من چیز زیادی از این هستی نمیخواهم. تنها کمی از خودت ، تنها کمی از خودت را به من بده. و خدا کمی نور داد و نام او کرم شب تاب شد. خدا گفت:آن که نوری با خود دارد بزرگ است حتی اگر به قدر ذره ای باشد و گفت:   این کرم کوچک بهترین را خواست ،زیرا که از خدا جز خدا نباید خواست   خدایا منم کرم کوچولوتم.. ...

    درمقابل مشکلات زندگی خم به ابرونیاور!!!!!!!   کارگردان همیشه سخت ترین  نقش ها را به بهترین بازیگر میدهد....... ...

    سلام خدای عزیزم... مدتی که نبودم برای مراسم دفن دختردایی همسرم رفته بودم ۳۴ سالش بودوناراحتی کبد داشت.حدود دوسال بود مریض بود وبعددوسال ازدنیارفت... توراه بیمارستان شیرازبود که حالش بد شد دوتابچه داشت یه پسر۶ساله به اسم پارساویه دختر۳ساله به اسم مانیا بچه هابیچاره ها چشم انتظارش بودن دخترکوچولوش میگفت مامان رفته شیرازمیاد ماروباخودش ببره من طاقت نداشتم بچه هاشو این طورببینم داداشه گریه میکرد...خواهره گریه میافتاد وبرعکس...داداشش خواب بود صدای خواهرشو شنید یه دفه پاشد ازخواب دخترشو  هردفعه یکی میبرد دستشویی همش بغل به بغل میشد آآآآآآآآی.............. الان که میگم دلم آتیش میگیره  بعدازظهرش که قراربود جنازه روبیار...